Eerst en vooral wil ik de mensen bedanken die me in deze moeilijke omstandigheden een hart onder de riem steken met attentvolle brieven en berichtjes. Maar tegelijkertijd ben ik ernorm geschrokken van de media-heisa die er ontstaan is rond wat uiteindelijk louter een privé-aangelegenheid is.

Dat mensen willen weten dat onze relatie afgelopen is, dat begrijp ik en daarom hebben we beslist een kort persbericht te verspreiden. Al de rest is iets tussen ons, net zoals dat bij andere koppels die uiteengaan het geval is. Maar de roddels en gissingen die er intussen verschijnen, gaan me echt te ver.

Waar zijn we mee bezig als er journalisten voor mijn huis kamperen en mij en de rest van de familie beginnen volgen? Als er dingen worden gezegd over mijn mama of de mama van Lleyton? Als er intussen mensen menen te weten dat Lleyton of ik al iemand anders hebben, wat een grote leugen is? Na bijna 5 jaar uit elkaar gaan, lijkt me sowieso al pijnlijk en jammer genoeg, is het dan niet meer dan normaal dat we dat zelf even willen verwerken?

Waarom worden die gissingen tot nationaal nieuws gebombardeerd? Er zijn bij DHL meer dan duizend mensen die hun job dreigen te verliezen. Gisteren gebeurde er niet ver uit de buurt een verkeersongeval met twee dodelijke slachtoffers. Er zijn volgens mij heus wel belangrijkere dingen in dit land om over te schrijven dan een loutere privé-aangelegenheid zoals de onze.

Ik hoop dat iedereen voortaan een beetje respect en begrip kan opbrengen voor mezelf en de familie en dat de roddels ophouden. En dat jullie weer gewoon benieuwd zijn naar mijn pols en mijn tennis. Daar hou ik jullie in elk geval van op de hoogte.

Liefs,

Kim

(bron)